Mt 14, 22–36 „Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!”
Pierwszy dzień naszego pielgrzymowania. Wyruszamy w drogę z sercami pełnymi nadziei, intencji, obaw… Zostawiamy za sobą codzienność, by na nowo odnaleźć sens, siłę i pokój w Bogu. A Jezus, znając nasze serca, już na początku tej drogi kieruje do nas słowa pełne otuchy i mocy: „Nie bójcie się!”.
Dzisiejszy fragment Ewangelii staje się dla nas światłem.
Noc, wzburzone morze, łódź miotani falami… a On zbliża się do uczniów, krocząc po wodzie. Piotr, pełen wiary, wychodzi mu na spotkanie w ciemne morze. Chwilę później ogarnia go lęk i zaczyna tonąć. Jezus natychmiast reaguje: wyciąga rękę, ratuje. Ten moment to przypomnienie, że choć nasze serca bywają chwiejne, Jego pomoc zawsze przychodzi szybciej niż wątpliwość.
Zaufaj Jego słowu. Gdy mówi „Przyjdź!”, krocz ku Niemu – nawet po wodach trudności, które przed Tobą. Nie lękaj się burz. To w nich uczymy się ufać. On jest blisko, wyciąga swoją dłoń i mówi: „Odwagi”.
Niech ta pielgrzymka stanie się miejscem głębszego spotkania z Chrystusem. Tym, który przemienia nasze lęki w odwagę, a wątpliwości w moc.
Link do rozważań duchowych na YouTube: Link do rozważań duchowych na YouTube: Rozważania duchowe: dzień 1 – „Duch Święty uzdalnia do mówienia wspólnym językiem”
Link do rozważań duchowych na Spotify: https://open.spotify.com/show/7tCl25dMuTLO6jW7TCk49R