Mt 18, 15–20
„Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie.”
Przed nami dziewiąty dzień pielgrzymki. Za nami wiele kilometrów i modlitw. Może coś już się w nas zmienia? A może wciąż coś boli – słowo, milczenie, nieprzebaczenie?
Jezus uczy nas, jak żyć w prawdzie i miłości wobec siebie nawzajem. Nie chodzi tu o potępianie czy osądzanie, ale o szczerą troskę o relacje. Prawdziwe braterstwo, które wymaga odwagi, pokory i delikatności. Co dają nam takie relacje?
Najpiękniejszą obietnicę, która powinna dodawać nam odwagi każdego dnia pielgrzymowania: „Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”.
To nie tylko słowa – to pewność, że Bóg jest obecny w naszej wspólnocie, w naszych staraniach, w naszych modlitwach i pojednaniu. Nie jesteśmy sami na tej drodze. On jest z nami, gdy razem prosimy i ufamy.
Pielgrzymowanie uczy nas, że siła wspólnoty i modlitwy jest niezwykła. Bo kiedy zjednoczeni w imię Jezusa stajemy przed wyzwaniami, nie ma rzeczy niemożliwych. Jego obecność wśród nas to nasza największa siła.
Rozważania duchowe/słuchowisko dostępne również na YouTube i Spotify.