Mt 18,1–5.10.12–14
„Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.”
Ósmy dzień pielgrzymki przynosi nam szczególną refleksję nad wielkością. Wielkim osiągnieciem jest przejść tyle kilometrów. Czy w swych oczach stałem się większy?
Uczniowie pytają: Kto jest największy? Jezus odpowiada: ten, kto się uniży, kto stanie się jak dziecko. To kolejne wezwanie do przemiany. Dziecko potrafi całkowicie zaufać, nawet w sytuacjach niepewności i słabości. Jezus pokazuje, że właśnie taka pokora jest kluczem wejścia do Jego Królestwa.
Co więcej – wzywa nas, byśmy strzegli tych „małych” – tych, którzy są słabi, zagubieni, pomijani przez świat, bo w oczach Bożych nie ma „mniejszych”. Każde życie jest cenne. Pasterz, który zostawia 99 owiec, by odnaleźć jedną zagubioną, ukazuje nam nieskończoną miłość i troskę Boga o każdego z nas.
To właśnie na drodze pielgrzymki spotykamy „małych” – zmęczonych, słabych, może wątpiących. I stajemy przed wyborem. Przejść obok czy stać się ich towarzyszami, wsparciem i świadkami Bożej miłości.
Niech to będzie dla nas wyzwanie: pielgrzymować z sercem dziecka – pełnym pokory, ufności i gotowości do miłości. Niech nasze kroki na tej drodze będą świadectwem, że w oczach Boga największy jest ten, kto kocha.
Rozważania duchowe/słuchowisko dostępne są na YouTube i Spotify.